Γράφει ο Ζαχαριουδάκης Ηλίας
       Ένα ακόμα eurogroup (9/3/2015) και μία ακόμα ένδειξη για την ταυτότητα της Ευρώπης στην οποία εντάσσεται η Ελλάδα. Δύο εβδομάδες πέρασαν από τη συμφωνία της 20ης Φλεβάρη και καμία ουσιαστική εξέλιξη δεν έχει ανακοινωθεί. Η Αθήνα έχει καταθέσει τις προτάσεις της, τις  οποίες ουσιαστικά η Ευρώπη απέρριψε. Η διαπραγμάτευση έχει ξεκινήσει για τα καλά, ωστόσο η διαδικασία βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της σύγκρουσης. Και είναι λογικό να βρίσκεται εκεί, διότι ευρωπαϊκοί και διεθνείς θεσμοί δεν είχαν συνηθίσει μέχρι σήμερα να έχουν απέναντί τους εταίρους με διαφορετική άποψη από τη δική τους. Μπορεί η λαϊκή εντολή να είναι ρητή στη Κυβέρνηση και στην Ευρώπη, μπορεί η Ελλάδα, αλλά και γενικότερα όλη η Ευρώπη, να καταρρέει από τις επιπτώσεις τις κρίσης στον ανθρωπιστικό τομέα, ωστόσο η στάση των Θεσμών εξακολουθεί να είναι η ίδια και με καμία διάθεση για αλλαγή. Αυτή είναι σίγουρα η Ευρώπη που θέλει να παραμείνει εντός της ο ελληνικός λαός; Διότι αυτή η Ευρώπη:
  • Είναι η Ευρώπη που παρακωλύει την όλη διαδικασία συζήτησης για τις μεταρρυθμίσεις, τη στιγμή που η παράταση λήγει σε περίπου ενάμιση μήνα. Τακτική που ξεκάθαρα οδηγεί στη «λύση» ενός νέου Μνημονίου (το οποίο θα ονομάζεται Συμφωνία, αλλά θα έχει τον χαρακτήρα Μνημονίου). Αδιαφορεί συνεπώς για τις επιπτώσεις των Μνημονίων στον ελληνικό λαό και συνεχίζει να απαιτεί μέτρα αντίστοιχα των προηγούμενων ετών (για αυτό άλλωστε «απέρριψε» τα κατατεθέντα), διατυμπανίζοντας ότι χωρίς συμφωνία στα μέτρα δεν πρόκειται να «δοθεί» ευρώ, στην ελληνική οικονομία.
  • Είναι η Ευρώπη που αγνοεί επιδεικτικά ότι για την σημερινή οικονομική κατάσταση, ο τελευταίος που φταίει είναι ο λαός, ο οποίος σήμερα καλείται να πληρώσει τα σπασμένα, ελληνικών και ευρωπαϊκών οικονομικο-πολιτικών σκανδάλων, τουλάχιστον της τελευταίας τριακονταετίας.
  • Είναι η Ευρώπη που συνεχίζει να μην αντιμετωπίζει ισότιμα την Ελλάδα σαν κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά επιμένει στην πολιτική και οικονομική λογική της αποικιοκρατίας, με το να απαιτεί ουσιαστικά την επιστροφή τεχνικών κλιμακίων των Θεσμών (σε πρώτη φάση) στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
  • Είναι η Ευρώπη που (βάσει διαρροών) εκφράζει τη δυσαρέσκειά της που κατατέθηκε το νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης μονομερώς (χωρίς την έγκρισή της), την στιγμή που το εν λόγω νομοσχέδιο αφενός δεν επιβάρυνε τον προϋπολογισμό και αφετέρου αποτελεί μία απαραίτητη προϋπόθεση για την χορήγηση κοινωνικής και οικονομικής ανάσας την πληγείσα από τα οικονομικά μέτρα ελληνική κοινωνία.
  Φυσικό επακόλουθο των παραπάνω είναι το εξής ερώτημα: μπορεί αυτή η Ευρώπη να συμφωνήσει σε ένα φιλολαϊκό πρόγραμμα, υπερκερνώντας την απύθμενη διάθεσή της για επιβολή έναντι των αδυνάτων, με στόχο την εξομάλυνση της έντασης που δημιουργεί η σύγκρουση;
Η ελληνική Κυβέρνηση, έχει ρητή λαϊκή εντολή. Δεν πρέπει να αποκλίνει ούτε στο ελάχιστο από το πρόγραμμα Θεσσαλονίκη, το οποίο σε πρώτη φάση πρέπει να την καθοδηγεί για το άμεσο μέλλον, ώστε να δημιουργηθούν οι αναγκαίες προϋποθέσεις για ένα καλύτερο κοινωνικό αύριο. Και εάν αυτό δεν μπορεί να υπάρξει μέσα στην Ευρώπη, τότε στο χέρι της ελληνικής κοινωνίας είναι να υπάρξει έξω από αυτή. Ούτως ή άλλως, βάσει των τελευταίων εξελίξεων, με την παραμονή της μόνο κερδισμένη δεν βγαίνει.

Υ.Γ. Η εσωτερική και εξωτερική αντιπολίτευση είναι η μαγεία της Δημοκρατίας. Η τελευταία στηρίζεται στη διαφωνία που απομακρύνει το δογματισμό και τη διαφθορά της εξουσίας. Ευτυχώς η πραγματική Αριστερά βασίζεται σε αυτό, γι’ αυτό και οι οποιεσδήποτε ανακοινώσεις εσω/εξω και πρώην/νυν φίλων της Κυβέρνησης, όταν αυτές γίνονται για το συμφέρον του λαού, μόνο αισιοδοξία γεννάνε.

Υ.Γ.2 Η προσωπική τελευταία ελπίδα θα σβήσει, όταν και το κάθε στέλεχος του παλαιού μπολιασμένου με διαφθορά, διπροσωπία, κακοήθεια ελληνικού, ευρωπαϊκού και διεθνούς κατεστημένου, σταματήσει να επιπλήττει (χυδαία και μη) την νέα κυβέρνηση. Μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιαστεί τέτοια περιστατικά ακόμα, το αντίθετο μάλιστα. Επομένως ελπίζουμε.
     Υ.Γ.3 Η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει ούτε σε μία μέρα, ούτε σε ένα μήνα, ούτε καν σε ένα χρόνο. Ο Αγώνας έχει ξεκινήσει και πρέπει όλη η ελληνική κοινωνία να συμβάλλει ώστε να ανατραπούν τόσο τα μνημόνια και οι «συμφωνίες», όσο και οι δυνάμεις που τα προωθούν και ζουν από αυτά. Ο Αγώνας είναι ανάγκη να έχει συνέχεια και συνέπεια, προϋποθέσεις απαραίτητες για την Αλλαγή.
Advertisements