της Σταυρούλας Κιτσανού

         Μια στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως θα υποστεί κάποια μορφή βίας -σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική- κάποια στιγμή στη ζωή της. ΘΑ υποστεί και όχι υπέστη. Συνεδριάσεις επί συνεδριάσεων γίνονται κάθε χρόνο, σε όλο τον κόσμο, την 25η Νοεμβρίου με αφορμή των εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Εξάλειψης της Βίας Κατά των Γυναικών με στόχο την καταπολέμηση της έμφυλης βίας. Πιο πρόσφατη από αυτές το Παγκόσμιο Συνέδριων Ηγετών για την Ισότητα των Φύλων και την Ενδυνάμωση των Γυναικών που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 27 Σεπτεμβρίου και στο οποίο οι 70 Ηγέτες που μίλησαν έθεσαν την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών ως πρωταρχικό στόχο των σύγχρονων κοινωνιών. Παρ’ όλα αυτά, το προαναφερθέν ποσοστό γυναικών υφίσταται και, πιθανόν, θα υφίσταται βία. Οι τόσες συνεδριάσεις και οργανώσεις δεν μπορούν να κάνουν τον ενεστώτα αόριστο πριν αυτός γίνει μέλλοντας;

         Στις 25 Νοεμβρίου 1960 δολοφονήθηκαν οι τρεις από τις τέσσερις αδελφές Mirabal από τη Δομινικανή Δημοκρατία, λόγω των σθεναρών αγώνων τους εναντίον του δικτάτορα Trujillo. 39 χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 17 Δεκεμβρίου 1999, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ανακήρυξε την 25η Νοεμβρίου Διεθνή Ημέρα Εξάλειψης της Βίας Κατά των Γυναικών, εις μνήμη των αδελφών Mirabal. Η αναβίωση τόσα χρόνια μετά του ζητήματος της βίας κατά των γυναικών και μάλιστα με τη θέσπιση παγκόσμιας ημέρας καταπολέμησης της αποδεικνύει απερίφραστα πως όχι μόνο δεν είχαν εξαλειφθεί τέτοιου είδους φαινόμενα μετά τη «θυσία» των αδελφών Mirabal αλλά είχαν μάλιστα ενταθεί τόσο ώστε έχρηζαν συστηματικότερης διαχείρισης. Το πλέον δυσοίωνο ωστόσο είναι ότι μέχρι και σήμερα η μέρα αυτή εορτάζεται χωρίς να τιμάται.

ΚΣ

         Καταρχάς, οι εκφάνσεις βίας κατά των γυναικών αντί να μειώνονται δείχνουν να πολλαπλασιάζονται. Αρχέγονες πρακτικές και έθιμα, κυρίως χωρών της Αφρικής, όπως ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων ως μιαρών και ο πρόωρος γάμος, συνεχίζουν να υφίστανται. Και πριν βιαστεί να πει κανείς πως η βιαιότητα κατά των γυναικών απαντάται μόνο στον αναπτυσσόμενο κόσμο, ας δούμε τι συμβαίνει και στον, θεωρητικά, ανεπτυγμένο κόσμο. Πάνω από το 50% των Ευρωπαίων γυναικών έχει πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης κυρίως στο χώρο εργασίας. 3500 γυναίκες πεθαίνουν ετησίως λόγω ενδοοικογενειακής βίας στα 28 κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια στιγμή που η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί την πιο συχνή απειλή (και) για τις Ελληνίδες, μόλις 52 χώρες παγκοσμίως διαθέτουν νόμους που να αφορούν στον βιασμό μέσα στο γάμο. Κατά πόσο, λοιπόν, τίθεται θέμα διάκρισης μεταξύ αναπτυσσόμενου και ανεπτυγμένου κόσμου ως προς την έμπρακτη προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών;

        Οι γυναίκες συνεχίζουν να αποτελούν τα βασικότερα θύματα trafficking. Το τρομακτικό είναι πως οι αόρατες γυναίκες, όπως ονομάζονται οι γυναίκες- θύματα trafficking καθώς οι εκμεταλλευτές τους τις κρατούν μονίμως κρυμμένες, όταν μεταναστεύουν στην Ευρώπη δεν υφίστανται μόνο την υποδούλωση από τους διακινητές αλλά και την κακομεταχείριση και τη σεξουαλική βία από τους συντρόφους τους. Η ατιμωρησία των συγκεκριμένων αλλά και εν γένει των βιαστών, οι δολοφονίες των ανθρώπων που τολμούν να υπερασπιστούν κάτι αυτονόητο όπως τον σεβασμό απέναντι στον συνάνθρωπο, τον σεβασμό απέναντι στις γυναικες και η απροθυμία αστυνομικών τμημάτων και δικαστηρίων ανά τον κόσμο να ακούσουν τις καταθέσεις γυναικών- θυμάτων βίας, καθιστούν τα φαινόμενα έμφυλης βίας παγκόσμια επιδημία. Σε αντίθεση με μια αρρώστια- επιδημία, για την επιδημία της βίας υπάρχει επιλογή να σταματήσει. Θέληση όμως;

ΚΣ.2

          #orangetheworld σε 16 μέρες: 25 Νοεμβρίου έως 10 Δεκεμβρίου (Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όλα γίνονται πορτοκαλί σε περισσότερες από 70 χώρες. Με πρωτοβουλία των Γυναικών των Ηνωμένων Εθνών κτίρια παγκόσμιου βεληνεκούς σε Βραζιλία, Καναδά, Αίγυπτο και αλλού φωτίζονται πορτοκαλί, το χρώμα του αγώνα κατά της βίας εις βάρος των γυναικών. Στόχος τόσο αυτών όσο και όλων μας, ανεξαρτήτως θεσμικού ή άλλου ρόλου, θα πρέπει να είναι «μια μέρα σαν τη σημερινή να δώσουμε το στίγμα μας ώστε να σπάσει ο κύκλος της συνενοχής που συχνά προσλαμβάνει τη μορφή του εφησυχασμού και της σιωπής», όπως επεσήμανε η ελληνική Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής.

         Συνοπτικά, η βία κατά των γυναικών είναι αιτία και συγχρόνως αποτέλεσμα έμφυλης ανισότητας και διακρίσεων. Η επετειακή μνεία στη καταδίκη της βίας κατά των γυναικών, κάθε 25η του Νοέμβρη και οι συμβολικοί εορτασμοί πράγματι εγείρουν ευαισθητοποίηση. Η οριστική όμως πάταξη του φαινομένου απαιτεί πρωτίστως πάταξη των έμφυλων στερεοτύπων που καθιστούν τη βίαιη συμπεριφορά κατά των γυναικών αποδεκτή έως και φυσιολογική. Δεν λέω πως δεν έχει αξία μια τέτοια μέρα. Απλά πιστεύω ότι η πραγματική της αξία θα φανεί όταν δε θα έχει λόγο να υπάρχει.

Advertisements