Γράφει ο Ζαχαριουδάκης Ηλίας

Οικονομική Κρίση, Προσφυγικό και Τρομοκρατία έχουν μία άμεση και ζοφερή σύνδεση.

Ανέκαθεν το προσφυγικό λειτουργούσε ως ο Δούρειος Ίππος για την έμμεση κοινωνική αποδοχή της ελαχιστοποίησης της μισθωτής εργασίας. Έτσι και σήμερα είναι πιο εμφανές από ποτέ ότι η Ευρώπη της Δημοκρατίας, (η οποία πουλάει πολεμικό υλικό για τον Πόλεμο στη Συρία), εγκλωβίζει στο εσωτερικό της τους Σύρους πρόσφυγες, που απελπισμένοι αναζητούν μία ζωή χωρίς βόμβες εκρήξεις και θανάτους, ώστε τελικά να τους χρησιμοποιεί για να.. ξαναχτιστεί.

Οι εγκλωβισμένοι άνθρωποι στην Ελλάδα θα υποστούν ένα ισχυρό ξεσκαρτάρισμα. Κατόπιν αυτού, οι επιστήμονες μετανάστες και πρόσφυγες και οι υψηλά ειδικευόμενοι θα καλύψουν θέσεις εργασίας στις μεγάλες βιομηχανικές και οικονομικές χώρες της Ενωμένης Ευρώπης, λόγου χάρη της Γερμανίας και της Γαλλίας. Οι χώρες αυτές με αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθούν τόσο ποιοτικά όσο και οικονομικά, καθώς οι μισθοί των νεοεισελθέντων δεν θα ξεπερνούν τον βασικό μισθό του μέσου πολίτη. Σαφώς πιο οικονομικά επομένως σε σύγκριση με τον μισθό ενός επιστημονικά και υψηλά ειδικευμένου.

Αναφορικά με τους ανειδίκευτους, εκείνοι επίσης θα χρησιμοποιηθούν για τον ίδιο σκοπό. Θα προσφέρουν την εργασία τους, στην κυριολεξία για ένα κομμάτι ψωμί. Το σκηνικό είναι γνωστό και στην Ελλάδα με την εκμετάλλευση χιλιάδων μεταναστών οι οποίοι δούλευαν και δουλεύουν χωρίς ασφάλιση με πενιχρό μεροκάματο, ήδη από τις αρχές του 1990. Με τον τρόπο αυτό τότε, όπως και τώρα, τα μεροκάματα έπεσαν, τα ταμεία του Κράτους έχασαν εισφορές και τα ελλείμματα αυξήθηκαν.

Ωστόσο συγκεκριμένοι πλούτισαν και συνεχίζουν να πλουτίζουν.

Σήμερα ακολουθείται η ίδια πορεία. Τόσο στην Ελλάδα όσο και στις υπόλοιπες χώρες που φτάνουν οι περιπλανώμενοι θα υποστούν την πιο ακραία οικονομική εκμετάλλευση. Αποτέλεσμα;

Οι οικονομικά αδύναμοι, μετανάστες και μη, Έλληνες και μη, θα απομονωθούν ακόμη περισσότερο κοινωνικά αναπτύσσοντας, ενισχύοντας και δημιουργώντας γκέτο. Οι οικονομικά και κοινωνικά απομονωμένοι άνθρωποι, δεν έχουν όραμα και καμία ελπίδα. Έτσι θα αναζητούν την ελπίδα παντού.. Ακόμη και σε εξτρεμιστικές οργανώσεις τρομοκρατικού χαρακτήρα.

Η συνέχεια γνωστή..

Έτσι προέκυψε και η τριάδα των Βέλγων (δεύτερης γενιάς) που έκαναν την τρομοκρατική επίθεση στις Βρυξέλλες με τους 31 (έως τώρα) νεκρούς.. Άνθρωποι απελπισμένοι.

Σήμερα στην Ευρώπη της Δημοκρατίας εκτρέφονται γενιές χωρίς όραμα και ελπίδα. Όσο οι πολεμικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να υπάρχουν, όσο η πολεμική βιομηχανία παράγει όπλα, όσο το πένθος για τον Ευρωπαίο έναντι του πένθους για τον μη Ευρωπαίο είναι μεγαλύτερο, τόσο οι τρομοκρατικές επιθέσεις θα παράγουν θύματα αθώους ανθρώπους, τόσο η οικονομική ανισότητα θα παράγει το μίσος μεταξύ των ανθρώπων και τόσο η Δημοκρατία θα υπονομεύεται στο όνομα της Ασφάλειας.

Advertisements