Γράφει ο Ζαχαριουδάκης Ηλίας

Η νέα κυβέρνηση «Brexit» υπό την νέα… «Σιδηρά Κυρία» Τερέσα Μέι, καταρτίστηκε περίπου λίγο μετά τα μεσάνυχτα της περασμένης Τετάρτης.

Η απόφαση Brexit, αναμενόμενη ή μη, προκάλεσε αμφιθυμικά συναισθήματα στους κόλπους των κρατών της Γηραιάς Ηπείρου.

Καταστροφολογία, λαϊκισμός, κινδυνολογία..

Το δημοψήφισμα έδειξε «έξοδο».

Η Μ. Βρετανία, ως πολιτική και οικονομική δύναμη ελέω οικονομικής κρίσης και οικονομικής κυριαρχίας της Γερμανίας, ούσα η Πέμπτη Οικονομική Δύναμη παγκοσμίως, χωρίς ανεργία αντίστοιχης με των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, χωρίς ευρώ και με δεδομένη… ανάπτυξη, αναζητούσε μία διέξοδο για οικονομική ανάσα – επανεκκίνηση.

Η επιλογή του δημοψηφίσματος από την Κυβέρνηση Κάμερον, τα τελευταία δύο χρόνια δημιούργησε τις προϋποθέσεις ώστε τελικά η ΕΕ να παραδώσει «igognito» λευκή επιταγή για την παραμονή της στην «Ένωση».

Ο Κάμερον βγήκε εκτός προεκλογικού-κυβερνητικού  προγράμματος, ανοίγοντας περισσότερο το σχέδιο που είχε, με απώτερο στόχο την εξυπηρέτηση και προώθηση των συμφερόντων των Βρετανών, δίνοντας χώρο στους «λαϊκιστές» κατά τα ΜΜΕ, να αλλάξουν την πορεία της Ευρωπαϊκής βρετανικής κοινωνίας.

Και ο στόχος ουσιαστικά έχει επιτευχθεί.

Το αποτέλεσμα bremain ή brexit έχει την ίδια ουσία: Την επαναδιαπραγμάτευση μεταξύ των δύο μονομάχων για την «οικονομική πίτα».

Η Μ. Βρετανία δεν έχει συμφέρον να φύγει ουσιαστικά από την ΕΕ, ενώ παράλληλα ωφελείται από την έξοδο.

Παράδειγμα:

Ανέπτυξε την εκπαιδευτική της βιομηχανία καθιστώντας το Λονδίνο και σχεδόν όλες τις μεγάλες πόλεις του, στις πρώτες προτιμήσεις για τους (ευρωπαίους) φοιτητές.

Παράλληλα στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, όπως και στην Ελλάδα, έχει εγκαθιδρύσει κολλέγια.

Και όλα αυτά δεν θέλει να τα χάσει. Γι’ αυτό άλλωστε την επομένη του αποτελέσματος από τις πρώτες ανακοινώσεις της βρετανικής Κυβέρνησης ήταν ότι τα δίδακτρα των Πανεπιστημίων δεν θα αυξηθούν μέχρι και το 2017.

Τουτέστιν: Δεν τίθεται ζήτημα απώλειας των έως σήμερα κεκτημένων της

Ποιο είναι το Ζήτημα

Για τη «νέα» Κυβέρνηση, η οποία δεν έχει ψηφιστεί εκ νέου από τον βρετανικό λαό, παρά μόνο «ανασχηματίστηκε» εκ των έσω, το ζήτημα είναι ένα:

Η Μεγάλη Βρετανία να τεθεί εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμένοντας… εντός!

Για να γίνει αυτό έπρεπε να πέσουν οι τόνοι:

Παραιτήθηκε ο Φάρατζ, επικεφαλής του ακροδεξιού εθνικιστικού κόμματος στη Μ. Βρετανία.

Παραιτήθηκε από την διεκδίκηση της Πρωθυπουργίας, ο Μπόρις Τζόνσον.

Αμφότεροι πρωτοστάτησαν για το Brexit.

Ωστόσο τώρα δεν χρειάζονται… φωνές.

Τώρα πια για την Μ. Βρετανία είναι η ώρα για πολιτική ισορροπία και ψυχραιμία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Τερέσα Μέι. Ανήκε στο στρατόπεδο Brexit, αλλά κινήθηκε σε πολύ χαμηλούς τόνους υπέρ του.

Το προφίλ της δεύτερης γυναίκας Πρωθυπουργό στην Μ. Βρετανία αναδεικνύει και την στάση της Μ. Βρετανίας στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία.

Οικονομική ανεξαρτησία και επαναδιαπραγμάτευση των οικονομικών συμφωνιών τόσο εντός όσο και εκτός ευρωπαϊκών συνόρων σε χαμηλούς τόνους και ψυχραιμία.

Τυχαίο δεν είναι άλλωστε ότι στη πρώτη δήλωσή του ο Μπόρις Τζόνσον –ανέλαβε το Υπουργείο εξωτερικών –διεμήνυσε προς κάθε κατεύθυνση ότι οι σχέσεις Βρετανίας και ΗΠΑ θα έχουν την προτεραιότητα..

Σε αυτό πρέπει να υπολογιστεί ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, την επομένη του Brexit είχε δηλώσει ότι οι σχέσεις ΗΠΑ και Μ. Βρετανίας θα παραμείνουν «ειδικές»..

Ο Πρόεδρος Πούτιν επίσης ήταν από τους πρώτους που συνεχάρησαν την νέα Πρωθυπουργό και δήλωσαν ελπίδα για εποικοδομητική συνεργασία.

Όλα αυτά σε επίπεδο οικονομικό και πολιτικό.

Το ζήτημα είναι εάν θα ασχοληθεί κανείς ποτέ με τους Βρετανούς πολίτες που επέλεξαν το Brexit (μιας και «ενοίκησαν») και τα κίνητρα και προσδοκίες της επιλογής τους.

Η ιστορία έχει δείξει ότι δεν δίνει μεγάλη σημασία.

Η ΕΕ., βάσει δήλωσης Μάρτιν Σούλτς, δεν είναι στην φιλοσοφία της να αποφασίζουν οι λαοί για την μοίρα της.

Μένει να φανεί εάν η Τερέσα Μέι θα υλοποιήσει τις δεσμεύσεις να γίνει Βρετανία μια χώρα που θα λειτουργεί όχι για τους λίγους προνομιούχους, αλλά για τον καθέναν..

Μένει να φανεί, ώστε να διαπιστωθεί ως ένα ακόμη… ψέμα.

 

 

Advertisements