Γράφει ο Ζαχαριουδάκης Ηλίας

Τις τελευταίες ημέρες γίνεται λόγος για τα έργα και τις ημέρες του μεγαλοεργολάβου Χρήστου Καλογρίτσα. Στο επίκεντρο βρίσκεται η δανειοληπτική του δραστηριότητα με την Attica Bank, τόσο πριν όσο και μετά την ανάληψη της Κυβέρνησης από τον Σύριζα με τους ΑΝΕΛ. Η όλη διαδικασία «μυρίζει» διαπλοκή, αλλά πραγματικά τώρα… ποιος εκπλήσσεται;

Μόνος ένας «μωρός» θα βρισκόταν εξαπίνης με τις εξελίξεις στο εν λόγω ζήτημα. Και αυτό γιατί ο Καλογρίτσας δεν ήταν, ούτε είναι, ούτε θα είναι, ο πρώτος για τον οποίο υπάρχουν υποψίες-ενδείξεις διαπλοκής.

Μέχρι λοιπόν κριθεί από τη δικαιοσύνη η εν λόγω υπόθεση, καλό είναι να θυμάται κανείς, ότι ο Καλογρίτσας δεν είναι μόνος.

Υπήρξαν και άλλοι «Καλογρίτσες» στο παρελθόν που τόσο τότε, όσο και σήμερα συνεχίζουν να «παίζουν» με (τουλάχιστον) την νοημοσύνη του καθενός.

Με τη νοημοσύνη του εργαζομένου, του ελεύθερου επαγγελματία, του μικροεπιχειρηματία, του φοιτητή, του συνταξιούχου και του ανέργου.

Με αφορμή την δραστηριότητα του επιχειρηματία με την εν λόγω τράπεζα, η αντιπολίτευση της… «παρθένας» αξιωματικής αντιπολίτευσης ξεσπάθωσε. Ξεσπάθωσε λες και στο παρελθόν δεν έχουν υπάρξει ξανά αντίστοιχες υποψίες και δράσεις. Λες και στο παρελθόν η διαφθορά δεν υπήρχε στην Ελλάδα.

Καλό είναι λοιπόν να θυμηθεί ο καθένας ότι τέτοιες υποθέσεις δεν είναι πρώτες στην Ελλάδα. Το σκάνδαλο Κοσκωτά, το Χρηματιστήριο, η Siemens, οι υπέρογκοι αμυντικοί εξοπλισμοί, τα υποβρύχια, τα θαλασσοδάνεια στον εκάστοτε μεγαλοεργολάβο και μεγαλοεπιχειρηματία είναι ελάχιστα από τα πολλά που δεν δημιουργήθηκαν τον τελευταίο χρόνο, αλλά υπήρχαν εδώ και σχεδόν έναν αιώνα!

Ποιο το δίδαγμα από την όλη υπόθεση και την προϊστορία;

Για κάθε «Καλογρίτσα» που θα εμφανίζεται για να θολώσει τα νερά στις μειώσεις μισθών και συντάξεων και στην υπονόμευση ενός αξιοπρεπούς αύριο, η κοινωνία οφείλει, πρέπει και επιβάλλεται να αντιδράσει.

Η ώρα για σκέψεις που έχουν να κάνουν με ουσιαστικές και ριζοσπαστικές δομές στην «δημόσια» εξουσία, έχει φτάσει εδώ και χρόνια.

Η υπόθεση Καλογρίτσα είναι μία ακόμη επιβεβαίωση ότι οι θεσμοί και οι λειτουργίες του εν λόγω κοινωνικοπολιτικού συστήματος έχουν φθαρεί.

Μία «άφθαρτη» από διαπλοκή Κυβέρνηση, μέσα σε ένα χρόνο έχει ήδη διαμορφώσει την δική της διαπλοκή και ακόμη υπάρχουν πολίτες που αναζητούν λύσεις σε μία αποτυχημένη εδώ και δεκατείες επιλογή.

Καθώς λοιπόν όσο περνάει ο καιρός και όπως σβήνει η Siemens, θα σβήσει και ο Καλογρίτσας, καλό θα είναι οι πολίτες να κάνουν σκέψεις, ακόμη και για μία διαφορετική δομή εξουσίας, μια διαφορετική αρχιτεκτονική στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Σε ένα σύστημα εξουσίας που φέρνει τον πολίτη προ των ευθυνών του και τον καθιστά δημιουργό και διαμορφωτή της δικαιοσύνης, των νόμων και της διαφάνειας.

Ρομαντικός;

Είναι γελοίο, εν έτει 2016, να μην πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει επιτέλους κάτι διαφορετικό.

Είναι αστείο να πιστεύουμε ότι δεν θα υπάρξει και νέος «Καλογρίτσας».

Είναι λυπηρό να μην προσπαθήσουμε, ο καθένας από τη μεριά του, να δημιουργήσουμε κάτι νέο. Κάτι που δεν θα φέρει τα χαρακτηριστικά του χθες.

Όσο μένουμε στο παρελθόν, ο κάθε «Καλογρίτσας», θα είναι το… παρόν.

 

 

ΥΓ. Καθόλου δεν επηρεάζουν τα παραπάνω η σημερινή (26/09/16) αποχώρηση του μεγαλοεργολάβου, από τη διεκδίκηση των τηλεοπτικών αδειών. Θα βρεθεί καινούργιος «Καλογρίτσας». Μάλλον έχει ήδη βρεθεί.

Advertisements