Γράφει η Λορέλα Τσουμάνι



Πριν από ένα χρόνο η φωτογραφία του άψυχου κορμιού του μικρού Αϊλάν στα παράλια της Αλικαρνασσού έκανε το γύρο του διαδικτύου προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση.

Η φωτογραφία αυτή αποτυπώνει ίσως με τον πιο εμφατικό τρόπο το προσφυγικό δράμα και την αγωνία ανθρώπων οι οποίοι όντας κυνηγημένοι ευελπιστούν σε ένα καλύτερο μέλλον στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Το τι επακολούθησε μετά τη δημοσίευση της φωτογραφίας είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Υποσχέσεις Ευρωπαίων ηγετών για παύση των εχθροπραξιών στη Συρία ώστε να σταματήσει το ανεξέλεγκτο κύμα των προσφυγικών ροών, δεσμευόμενοι να λάβουν ως κύριο μέτρο αποκλιμάκωσης της έντασης την κατανομή των προσφύγων σε όλες τις χώρες εντός της ΕΕ.

Ωστόσο, όπως διαπιστώσαμε στη συνέχεια οι υποσχέσεις αυτές διαψεύστηκαν παταγωδώς. 

Οι νεκροί στα νερά του Αιγαίου όχι μόνο μειώθηκαν αλλά πολλαπλασιάστηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι ανατολικοευρωπαϊκές χώρες (Σλοβακία, Ουγγαρία, Τσεχία και Πολωνία) βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της αντίστασης όσον αφορά την ομαλή διαχείριση του προσφυγικού, απαιτώντας την ανέγερση φρακτών στα σύνορα τους, δίνοντας με τον τρόπο αυτό πάτημα σε εθνικιστικά μορφώματα στο εσωτερικό τους.

Στο ελληνικό έδαφος τώρα, αντικρίσαμε εικόνες ντροπής στην Ειδομένη, στο λιμάνι του Πειραιά και στο κέντρο της Αθήνας, καθώς και το ΝΑΤΟ να «αναλαμβάνει» τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων της χώρας για αποτρέψει τις προσφυγικές ροές.
Ακολούθησε η πολυπόθητη συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας η οποία έμελλε να αναχαιτίσει σημαντικά τα προσφυγικά ρεύματα, πράγμα όμως το οποίο δεν ευοδώθηκε με αποτέλεσμα τον εγκλεισμό χιλιάδων προσφύγων στα hot  spot υπό άθλιες συνθήκες.

Τα γεγονότα αυτά καταδεικνύουν εμφατικά πως όσο και αν οι εμπλεκόμενοι προσπαθούν να αποδιώξουν από πάνω τους το πρόβλημα, αυτό βρίσκεται ακόμα εδώ και είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη να έρθουν ενώπιον ενωπίω με την ζοφερή πραγματικότητα.

Αρχικά διότι χρειάζεται άμεσα να αποφορτιστούν τα hot spots στα οποία η κατάσταση μοιάζει πλέον με καζάνι που βράζει και δεύτερον διότι όλο και περισσότερες χώρες εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας μετατοπίζονται προς όλο και πιο συντηρητικές πολιτικές αναφορικά με τη διαχείριση του ζητήματος αυτού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ουγγαρία η οποία μάλιστα την περασμένη εβδομάδα διεξήγαγε δημοψήφισμα προκειμένου να απορριφτούν οι ποσοστώσεις μετεγκατάστασης των προσφύγων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και αυτό κρίθηκε άκυρο.

Βάσει των αποτελεσμάτων, που δόθηκαν στη δημοσιότητα μετά την καταμέτρηση, οι ψηφοφόροι που πήγαν να ψηφίσουν αντιπροσώπευαν ποσοστό αρκετά χαμηλότερο από το απαιτούμενο 50%, για να είναι έγκυρο το δημοψήφισμα. Η αντιπολίτευση είχε καλέσει σε αποχή ή άκυρη ψήφο.

Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη έπειτα από πρωτοβουλία του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, οι Ούγγροι είχαν κληθεί να απαντήσουν στο εξής ερώτημα:

«Θέλετε η Ευρωπαϊκή Ένωση να ορίζει μια υποχρεωτική μετεγκατάσταση των μη Ούγγρων πολιτών στην Ουγγαρία χωρίς την έγκριση του ουγγρικού Κοινοβουλίου;».

Συνολικά, εκ των 8,24 εκατομμυρίων ψηφοφόρων 3,23 εκατομμύρια είπαν «όχι» στις ποσοστώσεις μετεγκατάστασης των προσφύγων.

Οι συμπεριφορές αυτές  από τα κράτη- μέλη λειτουργούν διαλυτικά και ενδέχεται να κλονίσουν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Γι΄αυτό λοιπόν ήρθε η ώρα να δοθούν ρεαλιστικές και συνολικές προτάσεις για το ζήτημα αυτό καθώς δεν υπάρχει χώρος για άλλες παλινωδίες.

Advertisements