Γράφει η Μαρμαιρω

 

Και φτάνουμε στο Δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, κατά το οποίο οι Τούρκοι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν ένα νέο σχέδιο συντάγματος το οποίο θα αλλάξει το πολίτευμα της χώρας από Κοινοβουλευτική σε Προεδρική Δημοκρατία.  Τι περιλαμβάνει όμως αυτή η νέα αλλαγή;

  • Σήμερα ο Πρόεδρος, είναι μόνο αρχηγός του κράτους, μετά το δημοψήφισμα θα είναι τόσο αρχηγός του κράτους, όσο και επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας.
  • Καταργείται η θέση του πρωθυπουργού, ενώ θεσπίζεται θέση αντιπροέδρου.
  •  Είναι σε θέση να εκδίδει διατάγματα, να κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να διορίζει υπουργούς και ανώτατους αξιωματούχους.
  •  Μπορεί να υπηρετήσει δύο πενταετείς θητείες.
  • Βουλευτικές και προεδρικές εκλογές διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια, την ίδια ημέρα.
  • Το κοινοβούλιο μπορεί να ξεκινήσει έρευνα ή να αποδώσει κατηγορίες εναντίον του προέδρου, εφόσον η πλειοψηφία πει το «ναι». Χρειάζεται πλειοψηφία δύο τρίτων για να στείλει τον  πρόεδρο σε δίκη.

Στην Τουρκία, η συζήτηση για την θέσπιση προεδρικού συστήματος κρατάει χρόνια.

Το 2007, υιοθέτησε ένα ημι-προεδρικό σύστημα, αφού πλέον οι πολίτες και όχι οι βουλευτές εξέλεγαν τον πρόεδρο της χώρας.

Έτσι το 2014, ο Ερντογάν έγινε ο πρώτος άμεσα εκλεγμένος πρόεδρος. Για να φτάσει στον κύριο στόχο ο οποίος ήταν η ψήφιση ενός καθαρού προεδρικού συστήματος με υπερεξουσίες του ίδιου του προέδρου, ο Ταγίπ Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα την προστασία και την εθνική ακεραιότητα της Τουρκίας.

Το κοινοβούλιο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης χάνουν κάθε εξουσία και η χώρα ακολουθεί μια λιγότερο δημοκρατική οδό.

Με αυτές τις εξουσίες ο Πρόεδρος Ερντογάν μετατρέπεται σε Σουλτάνο, σε ένα υπερμαχητικό το οποίο εξαπολύει πυραύλους υψηλού βεληνεκούς.

Αυτή η κατάσταση είναι ιδιαίτερα θορυβώδης όσον αφορά και το Κουρδικό ζήτημα καθώς μετά το Δημοψήφισμα  η κοινοβουλευτική του παρουσία υποβαθμίζεται ακόμη περισσότερο.

Ποιοι οι μελλοντικοί στόχοι του Ερντογάν; Ποιες οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης; “Ποιες οι μετέπειτα κινήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ίδιου του Τουρκικού λαού;”

Σ’ αυτό το σημείο, είναι δυνατό να συνδεθεί η σημερινή κατάσταση στην Τουρκία με τον μύθο του σπηλαίου του Πλάτωνα.

Οι άνθρωποι, ζούνε χαμένοι, μέσα στις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες και δεν είναι ικανοί να δούνε την αλήθεια, διότι τους εμποδίζουν τα «δεσμά» των εξουσιαστών που χειραγωγούν τις αισθήσεις, ώστε να κινούνται και να αντιλαμβάνονται, όσα οι ίδιοι επιθυμούν.

Oι δεσμώτες οι οποίοι κρατούνται μέσα στο σπήλαιο είναι δεμένοι με αλυσίδες. Πίσω τους καίει φωτιά, το φως της οποίας, αντανακλά σκιές στον τοίχο όπου είναι στραμμένοι, και ανάμεσα σε αυτούς και τη φωτιά υπάρχει ένας διάδρομος τον οποίο διασχίζουν άνθρωποι και ζώα.

Οι δεσμώτες είναι δεμένοι με τέτοιο τρόπο, που τους καθιστά ανίκανους να κοιτάξουν πίσω, δεξιά ή αριστερά αλλά μόνο μπροστά, μπροστά στον τοίχο. Κάποια μέρα ένας από τους φυλακισμένους θα καταφέρει να βγει από την σπηλιά στον πραγματικό κόσμο.

Αυτός, λοιπόν, ο ικανός άνθρωπος μόλις αντικρίσει τον αληθινό κόσμο αυτόν που μπορεί να αντικρίσει μόνος τους χωρίς τους εξαναγκασμούς και την χειραγώγηση των εξουσιαστών, έχει την υποχρέωση να κατέβει ξανά στο σπήλαιο και να βγάλει τις παρωπίδες από τους υπόλοιπους δεσμώτες.

Αυτοί, όμως, συνηθισμένοι να εθελοτυφλούν και να αναγνωρίζουν την πραγματικότητα που τους επιβάλλουν θα τον χλευάσουν και δεν θα πειστούν με όσα τους λέει, διότι ο μόνος κόσμος και η μόνη πραγματικότητα που αναγνωρίζουν είναι αυτή που προβάλλεται στον τοίχο.

Η σημερινή ‘’δημοκρατία’’ της γείτονας χώρας είναι το πρόσταγμα του κυρίου Ερντογάν, αυτό που επιλέγει να δείχνει στους πολίτες, ως  απόλυτος άρχων, εκλεγμένος μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες.

Οραματιζόμενος μία δική του χρυσή εποχή, με επεκτατισμό, αναθεώρηση τις ιστορίας και των συνόρων, οδηγεί την χώρα σε διχασμό σε ένα τεράστιο αδιέξοδο μη επιτρέποντας στους ικανούς-πεπαιδευμένους δεσμώτες να ακουστούν και να διευρύνουν τις γνώσεις τόσο τις δικές τους όσο και των υπολοίπων.

Οι Τούρκοι πολίτες ζουν στον δικό τους λήθαργο, με περιορισμένη την δυνατότητα αντιδράσεων, φυλακισμένοι μέσα στο χρυσό κλουβί, στο σπήλαιο του Ταγίπ Ερντογάν.

Οι προοπτικές και οι πιθανότητες για ένα καθαρό δημοκρατικό πολίτευμα με μία ευρωπαϊκή προοπτική ελαχιστοποιήθηκαν και το κράτος ‘’πέφτει για ύπνο’’.

Η κατάληξη αυτού θα φανεί σε βάθος χρόνου.

 

Ο μεγαλοϊδεατισμός της τουρκικής ηγεσίας

Advertisements